Aan hun vruchten: het extreemrechtse blok dat zich christelijk noemt
Van Boedapest tot Brasília, van Washington tot Lissabon: waar het vandaan komt, waarom het groeit, hoe het zich organiseert en waarom het niet slaagt voor de toets die Jezus heeft nagelaten.
Op bijna elke bijeenkomst klinken dezelfde woorden: God, vaderland, gezin, vrijheid. Wie ze in de kerk hoort, herkent ze en vertrouwt ze. Deze reeks stelt één eenvoudige vraag, dezelfde die Jezus ons liet stellen: wat zijn de vruchten? Niet wat ze zeggen, maar wat ze hebben gedaan — met datum, met naam en met de bron ernaast.
Dit is het openingsartikel. Het legt uit waar deze beweging vandaan komt, waarom ze groeit, hoe ze zich organiseert en waarom ze, gemeten naar de maatstaf van het Evangelie, niet is wat ze zegt te zijn. De volgende artikelen kijken naar elke leider afzonderlijk.

1. Het is niet hetzelfde als het nazisme — maar het heeft diepe wortels
Het zou oneerlijk zijn de politici van vandaag naast Mussolini, Hitler, Franco of Pinochet te plaatsen. Mussolini ontbond het Italiaanse parlement en gebruikte gifgas tegen burgers in Ethiopië. Hitler leidde de genocide op zes miljoen Joden en miljoenen andere slachtoffers. Franco liet duizenden tegenstanders fusilleren. Pinochet liet meer dan drieduizend doden en verdwenen personen en tienduizenden gemartelden achter. De leiders van vandaag zijn verkozen en regeren doorgaans binnen instellingen die nog functioneren — en juist dat geeft hun legitimiteit in de ogen van wie hen steunt.
Maar de ideeën hebben een geschiedenis. Het motto «God, Vaderland en Gezin», zo vaak herhaald in Brazilië, is niet in de Bijbel ontstaan: het was het motto van de Braziliaanse Integralistische Actie, in 1932 gesticht door Plínio Salgado, naar het voorbeeld van het Europese fascisme. Haar leden droegen groene hemden en groetten met opgeheven arm. Negentig jaar later is het motto terug — met dezelfde belofte van een natie met één God, één gezinsmodel en één partij van patriotten, en met de anderen buitengesloten.
2. Waarom het nu groeit
Onderzoekers wijzen op verschillende oorzaken die samenkomen, en geen ervan is religieus:
- De fabriek die sloot. De globalisering verplaatste fabrieken naar verre oorden en liet hele regio's achter met het gevoel «aan hun lot te zijn overgelaten».
- De publieke diensten die krompen. Jaren van bezuinigingen maakten de strijd om een dokter, een huis of een schoolplaats harder. Daar ontstaat de retoriek dat steun «alleen voor de onzen» moet zijn.
- De angst voor immigratie. De komst van vluchtelingen en immigranten werd voorgesteld als een bedreiging voor werk, veiligheid en identiteit.
- De vermoeidheid met het midden. De traditionele partijen, links en rechts, verloren het vertrouwen van veel mensen.
- De strategie van normalisering. De nieuwe leiders verruilden openlijk extremistische symbolen voor thema's als kosten van levensonderhoud en veiligheid — en bereikten zo de gematigde kiezer.
En er is een oorzaak die deze blog goed kent: het algoritme. Sociale media belonen verontwaardiging, de korte zin en de gemakkelijke vijand. Wie het hardst schreeuwt, komt het verst — en wanneer de schreeuw in een versregel is gewikkeld, komt hij ook in de kerkGroep terecht. Dat is het centrale thema van O Altar e o Algoritmo.
3. Het zijn geen geïsoleerde gevallen: het is een goed georganiseerd netwerk
Trump, de familie Bolsonaro, Milei, Orbán en Ventura denken niet alleen op dezelfde manier. Ze ontmoeten elkaar, wisselen strategieën uit en helpen elkaar.
- Boedapest als brug. Viktor Orbán, premier van Hongarije, maakte van zijn land een laboratorium voor wat hijzelf «illiberale democratie» noemt en de brug tussen de beweging van Trump en de radicale Europese rechterzijde. Elk jaar ontvangt hij CPAC Hongarije, de Europese versie van de grote Amerikaanse conservatieve conferentie. In maart 2026 sprak Javier Milei daar, en het programma kondigde Eduardo Bolsonaro, André Ventura en Santiago Abascal van het Spaanse Vox aan.
- Een fractie in het Europees Parlement. Chega zetelt samen met Orbáns Fidesz, het Rassemblement National van Marine Le Pen en Vox in de fractie Patriotten voor Europa, die pleit voor minder macht voor Brussel, gesloten grenzen en, bij verscheidene van haar partijen, minder steun aan Oekraïne.
- Hulp wanneer nodig. In oktober 2026 verloor Flávio Bolsonaro de verkiezing, erkende de uitslag niet en verliet Brazilië 's nachts, hoewel hem verboden was het land te verlaten. Het Argentinië van Milei liet hem door; de Verenigde Staten van Trump ontvingen hem, en volgens de New York Times werd het vliegtuig zelf vanuit het Witte Huis geregeld. Flávio bedankte beiden.
Er waren ook stemmen over Fernando de Noronha. Wat tot vandaag bestaat, is een bericht uit 2025 dat mensen uit de kring van Trump informeel het militair gebruik van de bases van Noronha en Natal zouden hebben gepeild, met een beroep op een «historisch recht» uit de Tweede Wereldoorlog. Braziliaanse militairen noemden het «juridisch onuitvoerbaar» en er was geen officiële bevestiging. Het staat genoteerd als peiling, niet als feit. Het Handvest van de Verenigde Naties verbiedt in artikel 2 de dreiging met of het gebruik van geweld tegen de territoriale integriteit van welke staat ook.
4. De kenmerken van een religieuze sekte
Ik gebruik het woord met zorg. Ik gebruik het niet om een kerk te beledigen, en evenmin de mensen die hebben gestemd. Ik gebruik het om een systeem te beschrijven dat werkt zoals sekten werken:
- Een leider die zich niet vergist. Ze noemen hem «mito»; wie een fout van hem aanwijst, wordt een vijand.
- Een absolute vijand. De tegenstander is niet iemand die anders denkt: het is een «communist», een «vijand van God», iemand die men kan «fuzileren».
- Gesloten informatie. Alleen wat via de groepen van de beweging binnenkomt, wordt geloofd; al het andere is «gekochte pers».
- Straf voor wie anders denkt — in het werk, in het gezin, in de kerkGroep en, in extreme gevallen, met het leven.
- De naam van God die dit alles rechtvaardigt.
De feiten bevestigen elk kenmerk. In 2022 ontving het Braziliaanse Openbaar Ministerie voor Arbeidszaken 2 838 meldingen van werkgevers die met ontslag dreigden of beloningen beloofden vanwege de stem — bijna dertien keer meer dan in 2018, meestal ten gunste van Bolsonaro. Een transportbedrijf uit Paraná werd veroordeeld omdat het de verkiezing aan de werknemers voorstelde als een «geestelijke strijd». En in dezelfde campagne werden kiezers van Lula vermoord door aanhangers van Bolsonaro vanwege de politiek, met de daders berecht en veroordeeld — ik vertel dat in het artikel over Jair Bolsonaro.
5. Wie bewaart wat
Er wordt gezegd dat extreemrechts conservatief is. Bewaren betekent vasthouden wat bestaat en waarde heeft. Brazilië heeft een Grondwet, geschreven in 1988 na eenentwintig jaar dictatuur; het heeft stembussen die al dertig jaar stemmen tellen zonder één bewezen fraude; het heeft een eenvoudige regel: wie verliest, draagt de macht over.
Wie die regel heeft proberen te verscheuren, was niet links. Het was de beweging die in 2022 verloor en op 8 januari 2023 het Congres, het Paleis van de President en het Hooggerechtshof verwoestte; wier leider in 2025 werd veroordeeld wegens een poging tot staatsgreep; en wier kandidaat van 2026 's nachts het land verliet in plaats van de nederlaag te aanvaarden. Aan de andere kant: toen de justitie Lula in 2018 veroordeelde, meldde hij zich bij de politie en bleef 580 dagen gevangen, tot het Hooggerechtshof de veroordelingen in 2021 vernietigde. En het gezin, dat zo vaak wordt ingeroepen, blijft bewaard met eten op tafel: in juli 2025 kondigde de VN aan dat Brazilië opnieuw van de Hongerkaart was verdwenen.
Volgens dit criterium — het enige dat in een democratie telt — waren het de anderen die bewaarden wat de «conservatieven» wilden vernietigen.
6. De toets van de vruchten
In de artikelen van deze reeks kijk ik naar ieder van hen met dezelfde maatstaf: wat in de rechtbank is bewezen, wat door de pers is gedocumenteerd en wat nog onder onderzoek is — en ik noteer ook wat in hun voordeel is, wanneer dat bestaat. Het is niet nodig te overdrijven. De feiten volstaan.
«Aan hun vruchten zult gij hen kennen. Leest men ook druiven van doornen, of vijgen van distelen?»
Matteüs 7:16
Dit artikel maakt deel uit van de reeks die het boek O Altar e o Algoritmo — Hoe de nieuwe handelaars in het geloof te herkennen begeleidt. De regel is dezelfde als in het boek: het bewezen feit scheiden van het vermoeden en van de ontkenning van de verdediging, en bij elke bewering de bron vermelden.
De reeks «Aan hun vruchten»
- Het extreemrechtse blok dat zich christelijk noemt
- Donald Trump
- Jair Bolsonaro
- Eduardo en Flávio Bolsonaro
- Javier Milei
- André Ventura
Bronnen
- Infobae — Milei arriveert in Hongarije om te spreken op CPAC (20/03/2026)
- Buenos Aires Herald — Milei in Boedapest bij Orbán
- CNN Brasil — Brazilië onderzoekt rol van Argentinië en VS bij vlucht Flávio (29/10/2026)
- CNN Brasil — Trump-adviseur regelde vliegtuig voor Flávio, zegt NYT (29/10/2026)
- DefesaNet — VS en toegang tot Fernando de Noronha en Natal (2025)
- Congresso em Foco — Kiesdwangmeldingen bijna 13 keer hoger dan in 2018
- Vermelho — TST veroordeelt ondernemers wegens kiesdwang pro-Bolsonaro
- O Povo — Brazilië verdwijnt van de Hongerkaart (28/07/2025)
Artikelen
Reacties (2)
-
Júlio CésarExistiu uma faze anterior ao nazismo que se encaixa bem na definição do bolsonarismo na atualidade, que foi o fascismo na Itália.
- JOSE PEREIRA DE MERCES AutorExatamente. É uma distinção histórica fundamental. O fascismo italiano apoiava-se fortemente no culto ao Estado, na retórica nacionalista de regeneração e nos lemas morais tradicionais, sem o componente biológico e o extermínio industrial do nazismo alemão. É por isso que as dinâmicas de poder de hoje se espelham muito mais nesse modelo corporativista e identitário do que naquilo que aconteceu na Alemanha.